“Ik ben misschien wat trager, maar ik ben niet gek geworden!”
In het gloednieuwe voorzieningencentrum ’t Hert, middenin de Nijmeegse volkswijk Willemskwartier, opende Pluryn dit voorjaar het NAH-servicecentrum. Een plek waar mensen met een Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH) terecht kunnen voor ‘maatschappelijke revalidatie’, naast de broodnodige medische zorg. Een uniek initiatief dat kort na de start al in een grote behoefte blijkt te voorzien.
Pluryn heeft al jaren ervaring in de opvang van mensen met een NAH. Het gaat om mensen die hersenletsel hebben opgelopen door een ziekte of ongeval. De gevolgen ervan zijn groot. Werken of leren lukt vaak niet meer en ook thuis verandert de situatie ingrijpend. “Naast medische zorg is ook hulp nodig bij het leren omgaan met de beperkingen, zowel voor de persoon zelf als voor direct betrokkenen. Wij bieden deze ondersteuning via het project ‘NAH, hoe verder?’”, vertelt projectleider José van der Weide. Het NAHservicecentrum maakt zich sterk voor dit project. Deelname eraan duurt maximaal een jaar, afhankelijk van de indicatie. Gerichte dagbesteding Voorzieningenhart ’t Hert biedt onderdak aan diverse organisaties, waaronder een basisschool. Op de eerste etage is het NAH-servicecentrum gevestigd. Er zijn drie algemene ruimtes, waar mensen makkelijk binnen kunnen lopen.
“Laagdrempeligheid is erg belangrijk”, legt José van der Weide uit. Het servicecentrum is een informatiepunt maar vooral ook een plek waar mensen dagbesteding kunnen volgen. José van der Weide: “We zoeken met name uit wat mensen willen en kunnen. Willen ze terug in hun oude baan of vrijwilligerswerk doen? Dan gaan we mogelijkheden zoeken om dat te trainen. Dat kan hier, maar we zoeken ook naar verbindingen met andere instellingen die in dit gebouw zitten. Conciërgewerk bij de school bijvoorbeeld of de post verzorgen bij de GGD.”
Regie terugkrijgen
Voor Marcia Held is de nieuwe voorziening een zegen. Zij liep vorig jaar juni een hersenbloeding op en volgde een lang revalidatietraject. Dagbesteding volgde ze tot voor kort in het dienstverleningscentrum voor Dagbesteding (DVD) in Nijmegen. Ze wilde echter meer: “Ik wilde mijn leven weer oppakken. De regie over mijn eigen leven terugkrijgen. Daar zijn ze in het NAH-servicecentrum mee bezig”, vertelt ze.
Het frustreert Marcia dat ze haar eigenwaarde en zelfstandigheid verloor, als gevolg van haar hersenletsel. ”Hier heb ik ingezien dat ik meer kan dan ik liet zien. Ik was maatschappelijk werker en daarna productmanager, een echte regelneef. Dat zit nog steeds in me. Ze laten me hier me mijn gang gaan. Ik heb de route voor rondleidingen op de open dagen naamkaartjes gemaakt bijvoorbeeld.
Ik dacht dat ik dat niet kon. Hier zeggen ze: dat kan je wel.”
Zoeken naar nieuwe mogelijkheden Marcia krijgt thuis steun van een ambulant begeleider. “Met haar ben ik pas geleden voor het eerst terug geweest naar mijn werk. Dat was best spannend, want ik wil mijn oude baan terug.”
Of dat lukt, is afwachten. In het traject 'NAH, hoe verder' dat ze nu volgt, gaat het ook over aanvaarding van wat er gebeurd is en misschien ook wel rouw, dat de dingen niet meer kunnen zoals vroeger en het vinden van nieuwe mogelijkheden.
“Hopelijk vindt ze samen met de begeleiders een plek waar ze haar eigenwaarde weer terugvindt”, zegt José van der Weide. Marcia zelf heeft goede hoop. “Ik weet voor 99,9% zeker dat het goed gaat komen. Dat komt door de benadering hier. Ze zien me voor vol aan. Ik ben misschien wat trager maar ik heb geen achterstand.
Ik ben niet gek geworden!”