Steven-horizontaal-web

"Alles ging toch weer kapot"

Steven voelt zich vrij als hij op de vrachtwagen rijdt

Op het feestje van zijn achttiende verjaardag krijgt Steven (20) een hartstilstand. Overmatig drank- en drugsgebruik eist zijn tol. Maar nog steeds beseft Steven niet dat hij met zijn leven speelt. Het boeit hem gewoon niet. “Ik had geen greintje zelfrespect. Alles wat ik bereikte, ging toch weer kapot”.

Als driejarig mannetje wordt Steven weggehaald bij zijn moeder. “Tot mijn zesde heb ik bij mijn oma en opa de boel op stelten gezet”, vertelt Steven beschaamd. Daarna begon zijn weg langs talloze crisisgroepen, leefgroepen, gezinsgroepen en pleeggezinnen. “Ik was overal alleen maar druk en dwars.”

Vuurton
Na verschillende woonvormen komt Steven op zijn twaalfde terecht in een gezinsgroep van De Hoenderloo Groep. “Ik had zoiets van: ‘ook al woon ik in jouw huis, ik doe toch wat ik zelf wil’. Dat leerde ik snel af. De begeleider was duidelijk. Hij greep je in je nekvel, maar wel met een arm om je heen. Ik voelde mij er vrij, speelde veel buiten en kreeg ruimte om mijzelf te ontwikkelen. En ik kreeg een vuurton. Zodra mijn ogen vuur spuwden, werd ik met kranten en hout naar buiten gestuurd om het vuur in mij te doven.”

Zo’n drie jaar woont Steven er. Door omstandigheden moet hij daarna zijn tocht langs woongroepen hervatten. Steven ’s leeftijd bracht hem toen ook op plekken waar volwassenen begeleiding krijgen. “Vanaf mijn zeventiende ging het mede daardoor mis. Ik begon dagelijks alcohol en drugs te gebruiken. Dat was de enige manier om mij lekker te voelen. Verder deed en wilde ik niks. Die hartstilstand bracht daarin geen verandering.”

Toch ging anderhalf jaar geleden de knop om. “Ik werd wéér wakker in het ziekenhuis”, vertelt Steven. “Door het achteroverslaan van een fles wodka was ik in coma geraakt. De verpleegster zei dat als ik zo doorging, het einde snel zou naderen.” Steven liet zich opnemen in een afkickkliniek en moest zelfs lichamelijk revalideren. “Mijn lichaam was helemaal op. Gewoon lopen ging haast niet meer”, vertelt hij.

Anderhalf jaar clean
“Ik heb toen mijn hele leven op tafel gegooid. En nu zonder die stoere eigenwijze kop, maar open en eerlijk. Pas toen snapte ik wat ze mij al die jaren bij hadden willen brengen. Natuurlijk heb ik nog steeds mijn streken, maar inmiddels heb ik wel mijn rust gevonden en ben ik al anderhalf jaar clean.”

Steven heeft in relatief korte tijd veel bereikt. Na behandeling bij verslavingskliniek De Wending van Het Leger des Heils woont hij nu in een begeleid wonen omgeving waar hij steeds zelfstandiger functioneert. Maar het mooist vindt hij wel zijn baan als vrachtwagenchauffeur bij HANOS. “Ik voel mij vrij als ik op de vrachtwagen rijd”, vertelt hij. “Het is mijn droom om zelfstandig op Scandinavië te rijden. Maar als ik ooit zelf kinderen heb, zal ik stoppen met internationaal rijden om er voor mijn gezin te kunnen zijn.”

Op weg naar zelfstandigheid

1

Diagnose

Hoe komt het dat sommige jongeren thuis, op school en in het dagelijkse leven vastlopen? Een goed onderbouwde en duidelijke diagnose is de eerste stap.
2

Behandelplan

De jongere, het gezin (indien in beeld) en Pluryn komen samen tot een behandelplan. Jongeren werken bij voorkeur thuis en anders in een veilige omgeving met therapie en begeleiding aan hun problemen.
3

Aan de slag

Ondersteund door gedragswetenschappers en begeleiders werkt de jongere stap voor stap aan meer zelfstandigheid. De inzet van school en vrijetijdsbesteding is daarbij van groot belang.
4

Meedoen in de samenleving

Het streven is om zo zelfstandig mogelijk te leven en te wonen. Het liefst midden in de samenleving. Het hebben van een opleiding, werk of dagbesteding is daarvoor een belangrijke voorwaarde.

Het klantenbureau helpt je graag

bij het aanvragen van ondersteuning en zorg

Telefoon

Mail

Chat

Whatsapp

Zorg aanvragen